ارتودنسی لینگوال یا مخفی روشی برای مرتبکردن دندانهاست که در آن براکتها و سیم ارتودنسی به سطح پشتی دندانها متصل میشوند؛ بنابراین هنگام صحبت یا لبخند تقریباً دیده نمیشوند. این روش میتواند برای افرادی که به ظاهر خود در طول درمان اهمیت زیادی میدهند گزینه جذابی باشد، اما به دلیل محل خاص قرارگیری براکتها، از نظر هزینه، رعایت بهداشت و سازگاری اولیه با ارتودنسی معمولی تفاوتهایی دارد. در ادامه با نحوه عملکرد ارتودنسی لینگوال، مزایا و معایب، مدت درمان و افراد مناسب برای این روش آشنا میشویم.
ارتودنسی لینگوال یا مخفی چیست؟
ارتودنسی لینگوال (Lingual Orthodontics) نوعی ارتودنسی ثابت است که در آن براکتها و سیمها بهجای سطح جلویی، روی سطح داخلی یا پشت دندانها و در سمت زبان قرار میگیرند. به همین دلیل تجهیزات ارتودنسی هنگام صحبت و لبخند تا حد زیادی دیده نمیشوند و به این روش «ارتودنسی مخفی» نیز گفته میشود.

از نظر عملکرد، ارتودنسی لینگوال مانند ارتودنسی ثابت معمولی با واردکردن نیروهای کنترلشده و تدریجی باعث حرکت دندانها و اصلاح نامرتبی و برخی مشکلات بایت میشود. تفاوت اصلی در محل نصب براکتهاست؛ این موقعیت میتواند درمان را از نظر نصب، تنظیم و رعایت بهداشت کمی پیچیدهتر کند و به مهارت و تجربه متخصص ارتودنسی نیاز دارد.
نحوه عملکرد ارتودنسی لینگوال چگونه است؟
در ارتودنسی لینگوال، براکتها روی سطح داخلی دندانها و سمت زبان قرار میگیرند و سیم ارتودنسی با ایجاد نیروی ملایم و کنترلشده، دندانها را بهتدریج به موقعیت برنامهریزیشده هدایت میکند. این نیرو باعث بازسازی طبیعی استخوان اطراف ریشه دندان میشود؛ در یک سمت استخوان بهتدریج بازجذب و در سمت دیگر استخوان جدید تشکیل میشود و به این ترتیب دندان امکان حرکت پیدا میکند. تفاوت اصلی این روش با ارتودنسی ثابت معمولی در محل قرارگیری براکت و سیم است، نه در اصل مکانیزم حرکت دندانها.
ارتودنسی مخفی برای چه افرادی مناسب است؟
ارتودنسی لینگوال بیشتر برای افرادی مناسب است که به ظاهر دندانها در طول درمان اهمیت زیادی میدهند و نمیخواهند براکتها هنگام صحبت یا لبخند دیده شوند. این روش میتواند بسیاری از نامرتبیهای دندانی را اصلاح کند، اما برای همه مشکلات ارتودنسی انتخاب مناسبی نیست و بررسی وضعیت دندانها، بایت و فضای دهان توسط متخصص ضروری است.
معمولاً این روش برای افرادی مناسبتر است که:
- به دنبال ارتودنسی ثابت با ظاهر بسیار نامحسوس هستند.
- به دلایل شغلی یا ظاهری نمیخواهند براکت روی سطح جلوی دندان دیده شود.
- سلامت مناسب دندان و لثه دارند و میتوانند بهداشت اطراف براکتها را بهخوبی رعایت کنند.
- ناهنجاری دندانی آنها با سیستم لینگوال قابل درمان است.
- آمادگی پذیرش دوره کوتاه سازگاری با براکتهای پشت دندان، مانند تحریک زبان یا تغییر موقت تلفظ را دارند.
مزایای ارتودنسی لینگوال
چند مورد از مهمترین مزایای ارتودنسی لینگوال را در ادامه مشاهده میکنید:
- دیده نشدن براکتها هنگام لبخند
- حفظ ظاهر طبیعی دندانها در طول درمان
- امکان اصلاح بسیاری از نامرتبیهای دندانی
- ثابت بودن دستگاه و عدم نیاز به گذاشتن و برداشتن
- مناسب برای افرادی که ظاهر ارتودنسی برایشان اهمیت زیادی دارد
- مناسب برای برخی بزرگسالان و موقعیتهای شغلی خاص
معایب ارتودنسی لینگوال
چند مورد از مهمترین معایب ارتودنسی لینگوال را در ادامه مشاهده میکنید:
- هزینه بیشتر نسبت به ارتودنسی فلزی معمولی
- دشوارتر بودن مسواکزدن و تمیزکردن اطراف براکتها
- احتمال تحریک یا زخم شدن زبان در روزهای ابتدایی
- امکان ایجاد تغییر موقت در تلفظ بعضی کلمات
- سختتر بودن تنظیم و تعویض سیمها برای متخصص
- نیاز به مهارت و تجربه بیشتر متخصص ارتودنسی
- مناسب نبودن برای برخی ناهنجاریهای خاص دندانی و فکی
مدت زمان درمان با ارتودنسی لینگوال چقدر است؟
مدت درمان با ارتودنسی لینگوال برای همه افراد یکسان نیست و به شدت نامرتبی دندانها، نوع ناهنجاری بایت، نیاز یا عدم نیاز به کشیدن دندان و همکاری بیمار بستگی دارد. در بسیاری از درمانهای ثابت، دوره درمان حدود ۱۸ تا ۲۴ ماه است و مطالعات روی سیستمهای لینگوال نیز میانگینهایی در همین محدوده گزارش کردهاند؛ بااینحال موارد سادهتر ممکن است زودتر و ناهنجاریهای پیچیدهتر دیرتر درمان شوند. بنابراین زمان دقیق پس از معاینه و طراحی طرح درمان مشخص میشود.
آیا ارتودنسی لینگوال درد دارد؟
نصب براکتهای لینگوال معمولاً دردناک نیست، اما پس از نصب و همچنین بعد از جلسات تنظیم سیم ممکن است برای چند روز احساس فشار، درد یا حساسیت دندانها ایجاد شود؛ این ناراحتی به دلیل شروع حرکت تدریجی دندانهاست و معمولاً موقتی است.
از آنجا که براکتهای لینگوال در پشت دندانها و نزدیک زبان قرار میگیرند، در روزهای ابتدایی ممکن است زبان به براکتها برخورد کند و فرد دچار سوزش، زخم یا احساس وجود جسم خارجی در دهان شود. همچنین در بعضی افراد تلفظ برخی کلمات بهطور موقت تغییر میکند، اما این مشکلات معمولاً با عادتکردن زبان به براکتها کاهش پیدا میکنند.
مراقبت و بهداشت ارتودنسی مخفی
به دلیل قرار گرفتن براکتها در پشت دندانها، رعایت بهداشت در ارتودنسی لینگوال اهمیت بیشتری دارد. برای جلوگیری از تجمع پلاک، التهاب لثه و پوسیدگی، بهتر است نکات زیر رعایت شوند:
- دندانها را بعد از هر وعده غذایی با دقت مسواک بزنید.
- برای تمیزکردن اطراف براکتها و سیم از مسواک بیندندانی استفاده کنید.
- نخ دندان را با کمک فلاس تریدر یا سوپرفلاس از زیر سیم عبور دهید.
- مصرف خوراکیهای خیلی سفت، چسبناک و شکننده را محدود کنید.
- از گاز زدن مستقیم مواد سفت مثل یخ، تهدیگ یا آجیل با دندانهای جلو خودداری کنید.
- در صورت زخم شدن زبان، میتوان موقتاً از موم ارتودنسی روی قسمت آزاردهنده براکت استفاده کرد.
- اگر سیم یا براکت شل، شکسته یا تیز شد، آن را دستکاری نکنید و برای بررسی به متخصص مراجعه کنید.
- جلسات منظم ارتودنسی و جرمگیری یا معاینه دورهای دندانها را جدی بگیرید.
جمعبندی
ارتودنسی لینگوال یا مخفی روشی از ارتودنسی ثابت است که در آن براکتها در پشت دندانها قرار میگیرند و به همین دلیل ظاهر بسیار نامحسوسی دارند. این روش میتواند بسیاری از نامرتبیهای دندانی را اصلاح کند، اما معمولاً هزینه بیشتری دارد و رعایت بهداشت و سازگاری اولیه با آن کمی دشوارتر است.
سوالات متداول
آیا ارتودنسی لینگوال کاملاً نامرئی است؟
براکتهای لینگوال در پشت دندانها قرار میگیرند و هنگام صحبت یا لبخند معمولاً دیده نمیشوند؛ به همین دلیل از نامحسوسترین روشهای ارتودنسی ثابت محسوب میشوند. البته در بعضی زوایا ممکن است بخش کوچکی از سیم یا براکت قابل مشاهده باشد.
آیا ارتودنسی لینگوال روی حرف زدن تأثیر میگذارد؟
ممکن است در روزهای ابتدایی، به دلیل تماس زبان با براکتهای پشت دندان، تلفظ برخی حروف کمی تغییر کند. این مشکل معمولاً موقتی است و با عادتکردن زبان به براکتها طی چند روز تا چند هفته کاهش پیدا میکند.
آیا همه افراد میتوانند ارتودنسی لینگوال انجام دهند؟
خیر. مناسب بودن این روش به وضعیت دندانها، نوع ناهنجاری بایت، فضای موجود در دهان و شرایط لثه بستگی دارد. تشخیص نهایی باید پس از معاینه توسط متخصص ارتودنسی انجام شود.
ارتودنسی لینگوال بهتر است یا الاینر شفاف؟
هیچکدام برای همه افراد بهتر نیستند. ارتودنسی لینگوال یک روش ثابت است و به همکاری روزانه بیمار برای گذاشتن دستگاه وابسته نیست، در حالی که الاینر شفاف قابل برداشتن است و باید طبق ساعات توصیهشده استفاده شود. انتخاب بین این دو روش به نوع ناهنجاری، سبک زندگی، بودجه و نظر متخصص بستگی دارد.

بدون دیدگاه